s1

Witamy na stronie Publicznej Szkoły Podstawowej w Kolnicy!

s3

Wycieczka do Warszawy


08.06

„Strach Rerek” – ćwiczenia logopedyczne utrwalające prawidłową artykulację głoski „r” po spółgłoskach „t”, „d”.
Cel: wywołanie głoski „r”; utrwalanie artykulacji głoski „r” w połączeniach spółgłoskowych „tr”, „dr”, usprawnianie aparatu oddechowego i narządów artykulacyjnych;

  1. Ćwiczenia oddechowe  – ćwiczenia z wykorzystaniem  rurek – rozdmuchiwanie plam rozpuszczonej farby w różnych kolorach z wodą (kolorowych kleksów) na zielonej kartce – Wiosenna łąka.
  2. Słuchowe różnicowanie głoski „r” w wyrazach – „Smakołyki duszka Rerka” (wskazywanie miejsca głoski „r” w wyrazach – na początku, w środku, wcale)
    - raki, buraki, patyczaki,
    - pająki, fasoli strąki,
    - cukierki, kukiełki,
    -paluszki, rybie brzuszki,
    -groszki, bamboszki,
    -rekiny, delfiny,
    -śmietana, nos bałwana,
    -gruszki, pietruszki.
  3. Ćwiczenia przygotowujące do artykulacji głoski „r”
    - parskanie na papierki
    - ttt + parskanie
    - wyrazy dźwiękonaśladowcze – warczenie (wrrrrrrrr), jazda traktorem (brr rum), zimno – brrrrrr, komenda do konia  stój (prrrrr)
  4. Wyrazy i wyrażenia z głoską „r” po spółgłoskach „t” i „d” – powtarzanie z przesadną wyrazistością głoski „r”:

Co robi Strach Rerek?
- straszy na strychu,
- wystraszył Patrycję i Piotrka,
- potrącił tragarza,
- tresował drapieżnego tygrysa,
- trąbił na trąbce,
- zatruł strusie,
- strącił strażaka z drabiny
- wystrugał drewniany wiatrak,
- podrapał biedronkę,
- pobrudził drogie futro.

  1.  Zakończenie
    „Straszne zadania”:
    - Stój na jednej nodze i powtarzaj 5 razy „trudna droga”.
    - Zamknij oczy, prawą rękę unieś w górę i powiedz: „Siedzi strażak na drabinie i myśli o dziewczynie”.
    - Kucnij i szeptem wypowiedz „Tra, tro tre, kukułka zagra z nami w kółka”.
    - Złap się za uszy i wypowiedz zdanie: „Nie boję się strachów na strychu”.
    - Połóż jedną rękę na czole, drugą na brzuchu i powiedz: „Patryk strasznie grał na trąbce i wystraszył trzy zające”.
    - Stań w rozkroku, ręce wyprostowane na bok i powtarzaj „Długie getry na cztery metry”.

 

Temat: „Zabawy z wiatrem” – artykulacja głoski „sz”.
Cel: usprawnienie aparatu oddechowego i narządów artykulacyjnych,  wywołanie głoski „sz”; utrwalanie artykulacji głoski „sz” w nagłosie.

1. Gimnastyka ciała z wiatrem.
Dzieci mają przewiązane wstążki do ramion i rąk. Wykonują polecenia, np. naśladujemy przechylone przez wiatr drzewo, ruchy naprzemienne, swobodny ruch dziecka.
2. Ćwiczenia oddechowe:
– „Statki na wodzie”
– „Jesienne liście”.
3. Gimnastyka buzi i języka przed lustrem – zabawa a miny.
4. Artykulacja głoski „sz” przed lustrem:
– prezentacja układu warg, policzków i języka przy wymowie głoski „sz”,
– naśladowanie szumu wiatru – artykulacja przedłużonego  „sz”.
5. Słuchowe różnicowanie głoski „sz” w wyrazach.
Dzieci  grają na grzechotkach (można je samodzielnie wykonać z plastikowej butelki lub puszki i ryżu lub suchej fasoli) , gdy w wyrazie słyszą głoskę „sz”:
- motyle, klasa, szkoła,
- koszula, kula, siatka,
- skakanki, szmatki, sanki,
- mysz, los, klosz,
- osiem, muszelka, panienka,
- gruszka, poduszka, kość.
Dzieci mogą nagrywać  swoją wymowę wyrazów z głoską „sz” w izolacji (szszszsz), w sylabach (sza, szo, sze, szu, szy)  i wyrazach w nagłosie (szafa, szalik, szum, szeroki, szosa, szmer, szuflada, szarak, szybkość, szansa itd)
6. Zabawa dźwiękonaśladowcza „Silny wiatr”.
Dzieci naśladują zwierzęta występujące w opowiadaniu, a na hasło „ nagle zawiał silny wiatr” – machają rękami w górze i naśladują odgłos wiatru wymawiając „sz”.
Konik Szaruś wybrał się na wycieczkę (kląskanie), na polanie spotkał krowę (mu, mu...), przywitał się z nią i nagle zawiał silny wiatr. Przestraszył się i uciekł na podwórko, mijając po drodze świnkę Szopisię (chrum, chrum...), psa Szarika (hau, hau...) i kotka Puszka (miau, miau...) i nagle zawiał silny wiatr. Konik przeskoczył przez 2 płoty (2x hop...) i 3 ogrodzenia (3x hop...), nagle zawiał silny wiatr. Zmęczony konik schował się do stajni (sapanie, język na brodę), zjadł kostkę cukru (ssanie), a następnie położył się i zasnął (chrapanie), a wiatr wiał, wiał i wiał (szsz..., szsz...).
Udanej zabawy!

pełny HTML | wersja mobilna
[X]

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych.