s1

Witamy na stronie Publicznej Szkoły Podstawowej w Kolnicy!

s3

Wycieczka do Warszawy


19.05

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej - Zaremby "Zabawa w chowanego" i rozmowa na temat opowiadania (grupa starsza i młodsza).
 
 
Za lasem płynie strumyk, za strumykiem rozpościera się łąka, na łące rosną zielona trawa i stokrotki o biało - żółtych kwiatach. I jeszcze wiele innych kolorowych kwiatów i zielonych roślin. Pewnego dnia biedronka, żabka, konik polny i motyl cytrynek bawili się na łące w chowanego.
- Jeden, dwa, trzy....- mała biedroneczka odliczała do dziesięciu i rozejrzała się dookoła. - Zaraz was znajdę - zawołała pewna siebie.
Po chwili wykrzyknęła radośnie: - Widzę cię,żabko! Siedzisz pod liściem mlecza!
Biedronka sfrunęła na liść i zajrzała pod spód.
Coś takiego! Żabki tam nie było. Wszędzie tylko zielone źdźbła trawy i liście roślin łąkowych tak samo zielone jak żabka.
"To nie ten liść" - pomyślała i przeniosła się na sąsiedni, a potem na kolejny.
O! Coś zielonego mignęło jej przed oczami! Biedronka rozpostarła małe skrzydełka.- Mam cię, koniku polny! Siedzisz między koniczynkami! Widzę cię! Zaraz będziesz zaklepany - ucieszyła się z odkrycia.
- I chop! - biedroneczka usiadła na listku koniczyny.
"Znowu nic?" - nie mogła się nadziwić, że pośród zieleni nie ma nawet śladu konika polnego. - Zdawało mi się- westchnęła, jednak już po chwili uśmiechnęła się szeroko. "Cytrynka na pewno znajdę. Jest większy od konika polnego i ruchliwszy od żabki"- pomyślała.
Wzbiła się w górę, żeby objąć wzrokiem całą łąkę. Żółty kolor przyciągnął jej uwagę.
- Jest! Widzę cię, motylku!
Już po chwili siedziała na płatku stokrotki. Jednak to był tylko kwiat, a dookoła - tysiące podobnych. Czy któryś z nich był motylem cytrynkiem? Z pewnością nie.
- Żabka, konik polny i motylek poszli sobie, a mnie zostawili - powiedziała rozczarowana biedronka. Zrobiło się jej bardzo przykro, że przyjaciele tak z nią postąpili.
- Mylisz się, biedroneczko - odezwał się mądry ślimak. - Twoi przyjaciele wciąż są na łące. Trudno znaleźć zieloną żabkę i zielonego konika polnego pośród zielonej trawy. Niełatwo też wypatrzyć żółtego motyla, gdy łąka żółci się od kwiatów. Tak jednak powinno być. Barwa chroni twoich przyjaciół przed niebezpieczeństwem. Ci, którzy na nich polują, mają wielki kłopot z odróżnieniem motyla od kwiatka albo konika polnego czy żabki od zielonych liści.
 - To prawda - z zieleni wyskoczyli roześmiani przyjaciele biedronki: żabka i konik polny.
 - Najprawdziwsza prawda - potwierdził cytrynek i wyfrunął z kępy żółtych jaskrów. - Nie przyjmuj się, biedroneczko, że nas nie znalazłaś. Teraz ja będę szukał. Ukryj się dobrze. Żabka i konik polny też.
Biedronka ucieszyła się z takiej zmiany. Ale gdzie znaleźć kryjówkę? Dookoła tyle zieleni. Czerwona biedronka w czarne kropki będzie widoczna z daleka.
Szczęśliwie brzegiem rzeki szła uśmiechnięta od ucha do ucha Ada. Usiadła na skraju łąki, żeby odpocząć. Miała na sobie czerwone spodenki w czarne kropeczki.
Biedroneczka aż wstrzymała oddech z zachwytu. - Lecę - powiedziała sobie. Skrzydełka, choć małe, poniosły ją na skraj łąki. Usiadła leciutko na pięknych spodniach dziewczynki i...znikła.
A może wciąż tam siedzi. Jak myślicie?
 
Rozmowa na temat opowiadania:
 - w co bawili się: żabka, konik polny, biedronka i motylek cytrynek?
 - dlaczego biedronka nie mogła odnaleźć przyjaciół?
 - co to jest barwa ochronna?
 
Grupa starsza - proszę przygotować książkę s. 74 - 77.
Dzieci czytają tekst umieszczony pod ilustracjami.
 
Zapoznanie z cyklem rozwojowym motyla (grupa starsza i młodsza).
 
Grupa starsza - proszę przygotować ćwiczenia s. 38, zapoznać dzieci z cyklem rozwojowym motyla. Dzieci numerują kolejne obrazki. Oglądają zdjęcia motyli. Słuchają ich nazw. Opowiadają o najciekawszym motylu.
 
Grupa młodsza - proszę przygotować z teczki kartę 22 i naklejkę (głowa motyla), klej, nożyczki, rolkę tekturową, serwetkę, taśmę klejącą, sztywny sznurek.
Dzieci:
- wycinają z karty niebieski prostokąt i oklejają nim tekturową rolkę
- formują z serwetki kokardkę i sklejają taśmą klejącą
- naklejają naklejkę po jednej stronie rolki
- przyklejają dwa niewielki sznurki do główki motyla
- z drugiej strony rolki przyklejają serwetkę taśmą klejącą.
 
Zabawa rytmiczno - artykulacyjna z wykorzystaniem wiersza Teresy Fiutowskiej "Żabie łapki (grupa starsza i młodsza).
 
Dzieci słuchają i powtarzają tekst, ilustrując go ruchem:
 
Dwie zielone małe żabki,
tak nad stawem grają w łapki:
jedną łapką -                               dzieci podnoszą prawą rękę ugiętą w łokciu,
klap, klap, klap.                           delikatnie dotykają prawego ucha,
Drugą łapką                                 podnoszą lewą rękę ugiętą w łokciu,
klap, klap, klap.                           delikatnie dotykają lewego ucha, 
Potem dwiema                             podnoszą obie ręce ugięte w w łokciach,
klap, klap, klap.                            delikatnie dotykają jednego i drugiego ucha,
Ty, bocianie                                 przykucają i grożą bocianowi,
nas nie łap!                                 poruszając wskazującym palcem.
 
Nazywanie zwierząt przedstawionych na zdjęciach. Otaczanie pętlą owadów (grupa starsza i młodsza).
 
Grupa starsza - proszę przygotować ćwiczenia s. 39. Dzieci nazywają zwierzęta przedstawione na zdjęciach. Otaczają pętlą owadów. Dokańczają rysunek motyla według wzoru.
 
Grupa młodsza - proszę przygotować ćwiczenia s. 48 - 49. Dzieci nazywają zwierzęta tam przedstawione.


pełny HTML | wersja mobilna
[X]

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych.