s1

Witamy na stronie Publicznej Szkoły Podstawowej w Kolnicy!

s3

Wycieczka do Warszawy


29.04

Zabawa Ruchowa kształtująca postawę ciała - "Kwiatek rośnie" (grupa starsza i młodsza).
 
Dzieci w siadzie skrzyżnym, tułów pochylają do przodu, dłonie układają na podłodze. Na hasło "Kwiatek rośnie" dzieci powoli prostują tułów. Na hasło "Kwiatek wyciąga się do słońca" - wyciągają ręce jak najwyżej. Na hasło "Kwiatek więdnie" - powoli wracają do pozycji wyjściowej.
 
Grupa starsza wykonuje zadania w ćwiczeniach s.16 -17 według podanej instrukcji.
 
Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej "Lis i lornetka" (grupa starsza i młodsza).
 
Grupa starsza przygotowuje książkę s.66 - 69 i w czasie czytania opowiadania oglądają ilustracje.
 
Przedszkolaki bardzo lubią wycieczki. Odwiedziły już ZOO, ogród botaniczny i Muzeum Lalek. Tym razem grupa Ady wybrała się do lasu na lekcję przyrody, bo nauka w terenie jest znacznie ciekawsza niż zwykłe opowieści. Dzieci koniecznie chciały obejrzeć paśniki dla zwierząt.
W świecie zwierząt nastąpiło wielkie poruszenie. 
- Schowajcie się! - krzyknął płochliwy zając. - Idą tu małe człowieki!
- Nie mówi się człowieki, tylko ludzie - poprawiła go łania, spokojnie przeżuwając młode pędy drzew iglastych.
- Na pewno zaatakują kijkami nasze mrowiska! - pisnęły przerażone mrówki. - Kiedyś wielki dwunożny człowiek podeptał nasze całe królestwo!
- Pobiegnę wywęszyć, jakie mają zamiary - oznajmił lis i ruszył przed siebie, wymachując puszystą kitą.
- Boimy się hałasu - pisnęły zajączki, tuląc się do uszatej mamy.
- Tydzień temu ludzkie istoty zostawiły w lesie pełno śmieci: puszki, sreberka po czekoladzie i butelki! - krzyknął oburzony borsuk, to może wywołać pożar lasu!
- To straszne - oburzyła się wiewiórka. - Zaraz przygotuję pociski z orzechów i będę nimi rzucać. Pac! Pac!
W tej samej chwila zza drzew wyłonił się jeleń i dostojnym krokiem zbliżył się do paśnika.
- Witam państwa - przywitał się. - Słyszałem, że boicie się ludzi. Powiem wam, że bać się należy myśliwych, którzy mają strzelby, ale nie ludzkich dzieci, bo one mają dobre serca.
 - Tiuu, tiuu! My znamy te maluchy! - odezwały się ptaki. - Zimą sypią dla nas ziarenka i szykują słoninkę w karmnikach, żebyśmy nie zamarzły z głodu.
Nadbiegł zziajany lis i, łapiąc oddech, wysapał:
- Kochani, nie ma się czego bać! Te człowieki to bardzo miłe stworzenia.
- Nie mówi się człowieki, tylko ludzie - po raz drugi odezwała się łania.
- No dobrze, ludzie. Duże stworzenie w spódnicy mówiło do nich "moje kochane przedszkolaki" czy jakoś tak...Urządzili sobie piknik na polanie, a potem posprzątali wszystkie śmieci. Na trawie nie został ani jeden papierek po kanapkach, ciastkach i cukierkach. Wszystkie butelki posokach i pudełeczka po jogurtach wyrzuciły na parkingu do wielkiego kosza na śmieci.
- A nie krzyczały? - szepnęły wciąż wystraszone zajączki.
- Ależ skąd! One dobrze wiedziały, że w lesie trzeba być cicho, żeby nas nie płoszyć.
O! To znaczy, że szanują nas i las - powiedziała do rymu pani zającowa.
- Szanować las najwyższy czas! - odpowiedziały chórem zwierzęta.
Tego dnia dzieci wróciły z wycieczki bardzo zadowolone. Nauczycielka pochwaliła wszystkie za to, że w lesie zachowywały się tak, jak należy: nie hałasowały, nie niszczyły mrowisk i norek, nie zrywały żadnych roślin bez zgody pani i pięknie posprzątały po zakończonym pikniku.
- A może narysujecie to, co najbardziej zapamiętaliście z dzisiejszej wycieczki? Zrobimy wystawę o lesie.
- Tak! Chcemy!
- Ja namaluję wiewiórkę - ucieszyła się Zuzia.
- I ptaszki.
- A ja narysuję mech - postanowił Jacek.
Pani rozdała dzieciom kartki, kredki i farby. Sama też postanowiła coś namalować.
Powstały prawdziwe dzieła sztuki: drzewa iglaste oświetlone słońcem, wiewiórka, ślady kopytek, zielona polana i ptaszki na gałęziach. Jacek namalował czarną plamę i oznajmił wszystkim, że to jest nora niedźwiedzia. Ada narysowała lisa trzymającego w łapkach jakiś dziwny przedmiot.
- Co to? - zapytała Kasia.
- To jest lis - odpowiedziała Ada, chociaż uznała, że bardziej przypomina psa niż lisa.
- A co on trzyma?
- Lornetkę - odpowiedziała Ada.
- Lornetkę? Przecież lisy nie używają lornetek - stwierdził Piotrek. - Nie widziałem tam żadnego lisa. 
- A ja widziałam - odparła Ada. - Cały czas nas podglądał!
- Naprawdę?
- Naprawdę. Ciągle nas obserwował, a zza drzewa wystawała jego ruda kita. 
- To dlaczego nam nie powiedziałaś?
- Nie chciałam go spłoszyć. Widocznie sprawdzał, czy umiemy się dobrze zachowywać w lesie.
- Pewnie, że umiemy! - stwierdził Piotrek.
Nauczycielka zebrała wszystkie obrazki i przyczepiła je do specjalnej tablicy.
- Jaki tytuł nadamy naszej wystawie? - zapytała dzieci.
 - Dlaczego pani powiesiła pustą kartkę?
- Ona nie jest pusta - uśmiechnęła się tajemniczo pani.
- Przecież pani nic nie narysowała...
- Narysowałam w wyobraźni. Mój rysunek przedstawia leśną ciszę.
Oj, nasza pani zawsze nas czymś zaskoczy!
 
Rozmowa na temat opowiadania:
- jak zwierzęta przyjęły obecność dzieci w lesie?
- dlaczego zwierzęta bały się dzieci?
- co powiedziały o dzieciach zwierzęta, które je obserwowały: jeleń, ptaki, lis?
- co zrobiły dzieci po powrocie do przedszkola?
- kogo narysowała Ada?
- dlaczego?
- co narysowała pani?
- co przedstawiał jej rysunek?
 
Grupa starsza dzieci w książkach czytają teksty umieszczone do opowiadania.
 
Ćwiczenia plastyczne "Segregujemy śmieci" (grupa starsza)
 
Proszę przygotować z teczki kartę 21, nożyczki, klej, kredki.
 
1. Dzieci oglądają pojemniki służące do segregowania śmieci.
2. Wycinają z karty elementy pojemników.
3. Kolorują pojemniki na odpowiednie kolory, w zależności od rodzaju śmieci, jakie należy do nich wrzucić (przedstawione na rysunkach).
4. Składają i sklejają pojemniki zgodnie z instrukcją.
 
Wykonanie zadania w ćwiczeniach s. 18 według instrukcji.
 
Jak założyć hodowlę hiacyntów? (grupa starsza i młodsza).
 
Grupa starsza wykonuje zadania w ćwiczeniach s. 19 według instrukcji.
 
Dzieci podają, jakie czynności należy wykonać zakładając hodowlę hiacyntów:
- przygotować doniczkę z ziemią,
- włożyć do doniczki cebulkę hiacynta,
- podlać roślinę i umieścić w słonecznym miejscu,
- podlewać hiacynta co kilka dni.
 
 Materiał Pani Justyny

Słuchanie wiersza Bożeny Formy "Dbaj o przyrodę" (grupa starsza i młodsza).

 

Dzieci słuchają wiersz Bożeny Formy "Dbaj o przyrodę"

 

Kochamy naszą planetę,

przecież na niej mieszkamy,

chcemy, by była piękna,

dlatego o nią dbamy.

Nie zaśmiecamy lasów,

w nich żyją zwierzęta,

to nasi przyjaciele,

każdy z nas o tym pamięta.

Chcemy mieć czystą wodę

w jeziorach i oceanach,

chcemy, by słońca świeciło

na czystym niebie dla nas.

 

Dzieci odpowiadają na pytanie "Dlaczego należy dbać o przyrodę?"

 

Rysowanie na temat "Jaki piękny jest świat" (grupa starsza i młodsza)

 

Grupa starsza.

Dzieci przygotowują z teczki karty do wypchnięcia- ze zwierzętami, roślinami, owocami, warzywami, klej, kartki, kredki.

Dzieci przedstawiają na rysunku piękno przyrody wykorzystując obrazki roślin i zwierząt.

 

Grupa młodsza.

Dzieci rysują kredkami obrazek na temat "Jaki piękny jest świat".

 

Zabawa ruchowa "Ziemia, woda, powietrze" (grupa starsza i młodsza)

 

Na hasło "Ziemia" - dzieci dotykają dłońmi podłogi, jednocześnie przykucając.

Na hasło Woda" - dzieci chwytają się dłońmi za kolana.

Na hasło "Powietrze"- dzieci wskazują przestrzeń nad głową.

 

Hasła proszę podawać kilkakrotnie w różnej kolejności.

 

Rozmowa na temat wpływu zatrutego środowiska na rośliny, zwierzęta, ludzi (grupa starsza i młodsza).

 

Mówimy: ścieki z fabryki spływają do rzeki.

Dzieci odpowiadają na pytania:

- co się stanie z rybami z tej rzeki?

- co się stanie, jeżeli rybak złowi te ryby i je potem spożyje po usmażeniu?

- kto tutaj był trucicielem?

 

Mówimy: zniszczony las, widać wyniszczone zwierzęta, w tle znajdują się dymiące kominy dużego zakładu.

Dzieci odpowiadają na pytania:

- co się stało z lasem?

- co się stało ze zwierzętami, dla których był on domem?

- kto tu zawinił?

- jak można przeciwdziałać skutkom zanieczyszczenia otaczającej nas przyrody?

 

 

 

 
 


pełny HTML | wersja mobilna
[X]

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych.